Historyczne związki polszczyzny z innymi językami słowiańskimi

Codzienne używając polszczyzny, rzadko zastanawiamy się nad jej początkami. Tymczasem badania nad genezą polskiego języka ogólnego, które rozpoczęły się już w XIX wieku, niemal wraz z początkiem językoznawstwa jako samodzielnej dyscypliny naukowej, nie od razu dały odpowiedź na pytanie o to, jak polszczyzna powstała. Oprócz językoznawców w burzliwych dyskusjach brali udział również historycy, archeologowie, etnografowie i literaturoznawcy.
Początkowo dominowały dwa przeciwstawne poglądy: zdaniem jednych polszczyzna powstała w wyniku rozwoju dialektu wielkopolskiego, zdaniem innych źródłem był dialekt małopolski. Późniejsze analizy nieco przesunęły akcenty pierwotnych stanowisk. Zaczęto wskazywać na to, że polski język ogólny zaczął się kształtować wraz z państwem pierwszych Piastów. Powstająca organizacja państwowa, a także nierozerwalnie związany z nią Kościół sprawiły, że pojawiła się pewna grupa słów i wyrażeń (przede wszystkim terminologia administracyjna, wojskowa i religijna) używanych na terenie całego nowo powstałego państwa. Częściowo było to słownictwo rodzime, w dużej mierze jednak – zapożyczone z języków obcych, zwłaszcza z łaciny oraz z języka czeskiego i niemieckiego.
Zapożyczenia językowe to zjawisko przenikania elementów danego języka do innego. Zapożyczeniem może być nie tylko wyraz, ale także cały zwrot, wyrażenie, forma odmiany wyrazów, związek frazeologiczny czy konstrukcja składniowa. Ze względu na rodzaj elementu języka obcego, który został inkorporowany do rodzimej mowy, zapożyczenia językowe dzielimy na zapożyczenia właściwe, strukturalne (kalki językowe; mogą być frazeologiczne lub słowotwórcze), znaczeniowe (semantyczne), fonetyczne, zapożyczenia sztuczne, gramatyczne oraz hybrydy językowe.
Pierwsze zapożyczenia sięgają początku polskiej państwowości. Kiedy Mieszko I przyjął chrześcijaństwo, zapożyczyliśmy z języka czeskiego słownictwo religijne. Co ciekawe, były to zapożyczenia pośrednie, ponieważ Czesi, którzy stali się chrześcijanami już w IX w., czerpali te terminy ze staro-cerkiewno-słowiańskiego oraz z łaciny. (cerkiew, Bogurodzica, błogosławić, anioł, ewangelia, apostoł, diabeł, pacierz, poganin, biskup, jałmużna, kruchta, mnich,bierzmować, klasztor, kościół, chrzest, msza, ofiara, ołtarz, opat, pielgrzym, proboszcz).
Hungaryzmy przenikały do języka polskiego w okresach ożywionych kontaktów Polski i Węgier (głównie XV i XVI wiek). Królami Polski byli...

Daugiau informacijos...

★ Klientai rekomenduoja

Šį rašto darbą rekomenduoja mūsų klientai. Ką tai reiškia?

Mūsų svetainėje pateikiama dešimtys tūkstančių skirtingų rašto darbų, kuriuos įkėlė daugybė moksleivių ir studentų su skirtingais gabumais. Būtent šis rašto darbas yra patikrintas specialistų ir rekomenduojamas kitų klientų, kurie po atsisiuntimo įvertino šį mokslo darbą teigiamai. Todėl galite būti tikri, kad šis pasirinkimas geriausias!