Akademicki Klub Włóczęgów Wileńskich

międzywojennym na polskich uniwersytetach.
Historia
– 9 grudnia 1923 roku, studenci USB, Teodor Nagurski, Wacław Korabiewicz, Wacław
Urbanowicz i Alfred Urbański, uważając, że królujące na polskich uniwersytetach
korporacje akademickie są organizacjami zbyt sformalizowanymi i „sztywnymi” w
codziennych kontaktach, postanowili powołać organizację bardziej odpowiadająca
duchowi młodego pokolenia. Czesław Miłosz, będący jednym z członków tej
organizacji, porównał ją w swoich wspomnieniach do amerykańskich hippisów.
Odpowiednio do tej idei rolę sztandaru organizacji stanowiła „Laga” ze „Sznurem
Jedności”, czyli wielka drewniana laska pasterska z uwiązanym do niej kolorowym
(bordowo-złotym) sznurem. Zamiast wymyślnych „dekli” korporanckich, czy
standardowych czapek akademickich, Włóczędzy nosili wielkie, czarne baskijskie
berety z kolorowymi frędzlami. Ich kolor oznaczał miejsce w hierarchii klubowej. Kolor
czerwony oznaczał „Noworodka”, żółty „Włóczęgę”, zaś złoty „Arcywłóczęgę”.
Początkowo, zgodnie z duchem jaki przyświecał twórcom, organizacja nie miała
statutu, była tworem niesformalizowanym. Jednak z czasem, aby móc korzystać ze
wsparcia uczelni oraz uzyskać na swoje potrzeby lokal przeznaczony na siedzibę,
musiano takowy statut napisać i zarejestrować.
Członkowie AKWW byli aktywni jednak nie tylko na polu turystyki. Wśród członków Klubu
byli także poeci jak Czesław Miłosz i Teodor Bujnicki, ale i inni Włóczędzy, jak Kazimierz
Hałaburda, Władysław Arcimowicz czy Wacław...

Daugiau informacijos...

★ Klientai rekomenduoja

Šį rašto darbą rekomenduoja mūsų klientai. Ką tai reiškia?

Mūsų svetainėje pateikiama dešimtys tūkstančių skirtingų rašto darbų, kuriuos įkėlė daugybė moksleivių ir studentų su skirtingais gabumais. Būtent šis rašto darbas yra patikrintas specialistų ir rekomenduojamas kitų klientų, kurie po atsisiuntimo įvertino šį mokslo darbą teigiamai. Todėl galite būti tikri, kad šis pasirinkimas geriausias!